In 2003 is de foundation klein begonnen met 1 naailesproject in Uypaca. Momenteel zijn er 9 groepen!
Alle projecten worden geleid door een lokale lerares. De ervaring heeft geleerd dat de voorkeur van de cursisten (vrouwen, mannen, kinderen boven 12 jaar) uitgaat naar een traditioneel geklede Aymara vrouw die lesgeeft in het Aymara. Er zijn 5 leraressen werkzaam voor de diverse groepen.
De naailessen worden vanuit Van Malsen Foundation gecoordineerd door Julia Valencia Mendoza die over ieder bezoek een verslag schrijft waarin de mening van de lerares, de cursisten en de voortgang wordt vastgelegd.
De foundation betaalt de apparatuur (ook tafels en stoelen) en de lerares. De vrouwen investeren hun tijd en geld voor stof.
Na ongeveer een jaar krijgen de vrouwen een diploma als zij basisvaardigheden machtig zijn. De lessen worden in principe wekelijks gegeven gedurende anderhalf jaar. Na 6 maanden wordt een groep geevalueerd. Indien er te weinig animo blijkt te bestaan, worden de lessen stopgezet. Na anderhalf jaar wordt de frequentie van de lessen teruggebracht tot 2 per maand.
Een aantal vrouwen is al zo handig geworden dat zij hun naaiwerk kunnen verkopen op de markt. De marge is ongeveer 60% wat natuurlijk welkome inkomsten zijn in een arm gezin.
In 2007 zijn zes groepen gestart met een kleine bank. De deelnemers mogen 2x een bedrag lenen, hier een kledingstuk van maken, dit verkopen, de opbrengst vloeit terug in de kas. De derde keer krijgt hij/zij een bedrag gelijk aan het eerst geleende bedrag. De opbrengst (bij verkoop) is voor de maker/maakster.
Eind 2008 zijn er twee groepen die de inleg ver-12-voudigd hebben! Voor deze groepen zijn -op hun verzoek- professionele breimachines gekocht. De toekomst zal uitwijzen of de inkomsten navenant zullen groeien.
De inleg groeit niet alleen door de verkoop van handwerken, maar ook door de verkoop van varkens. Alhoewel dit niet in eerste instantie de opzet was, wordt het uiteindelijke doel, het verhogen van de levensstandaard door het genereren van inkomsten wel bereikt. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden.
Tijdens het bezoek in december 2008/januari 2009 is een wedstrijd voor alle groepen uitgeschreven om een kledingstuk van alpacawol te maken. Deze wol is veel fijner dan de synthetische wol die de vrouwen nu verwerken (omdat de lokale markt deze soort wol vraagt en de wol veel goedkoper is dan natuurlijke wol); een vaardigheid die niet iedereen bezit. In april 2009 zal opnieuw bekeken worden welke vrouwen deze wol kunnen verwerken. Voor de buitenlandse markt zijn producten gemaakt van alpacawol namelijk veel interessanter.
Gladys, Randy en Gaby hebben een expositie met alle deelnemers van de naailesgroepen georganiseerd waarbij vooral is gekeken naar de kwaliteit en vervolgens goede adviezen werden gegeven.